Dersim Katliamı anma etkinlikleri için 3 Mayıs Ankara’dan gece saat 22.00 yola çıktığımızda arabada çok güzel, çok da narin sarı saçları kıvır kıvır bir kadın benim önündeki koltukta oturdu. Sesi çok tanıdıktı.
Yüzü ve saçları bana birini hatırlatıyordu ama onu bir türlü hatırlayamıyordum.
O gece ikimiz de hiç konuşmadık Dersim’e kadar.
Birlikte indik arabadan, yan yana durduk. Dersim’e ayak basmanın özlemi, hasreti, doğanın güzelliği ve Munzur’un akışını içimize çektik birlikte.
Ne güzel.
Doğanın güzelliği büyüledi bizi.
Hayat işte.
O güzel kadın, Madımak Katliamı’nda yitirdiğimiz
Handan Metin’in ablası Şehriban’dan başkası değildi.
Madımak Katliamı Hafıza Merkezi Projesi kapsamında onun videosunu her dinlediğimde yaşanan insanlık dışı Madımak Katliamı vahşeti içerisinde kardeş, baba ,anne, amca ve dost kaybetmenin yıllar geçse de acılarının tazeliği karşısında hep birlikte acı yaşıyoruz.
AABK Madımak Katliamı Hafıza Merkezi Projesini ve projenin kapsamıyla birlikte içeriklerini konuştuk uzun uzun.
Çok kıymetli ve değerli gördü. Çocuklarımız, canlarımız dünya durdukça duracak ve hep yaşayacaklar.
Ne iyi ettik.
